Het verhaal van basisschool Raam

Op bezoek bij Basisschool Raam in Uden word ik verwelkomd door een hele trotse schoolleider. Een schoolleider met een enorme gedrevenheid en een hele duidelijke overtuiging. Eentje die blijkt aan te slaan bij haar team. We vragen Mirjam van Ree naar het geheim van Raam.

Mirjam, in de eerste plaats natuurlijk gefeliciteerd met jullie mooie resultaat. Wat dacht je toen je de resultaten van Klassewerkplek kreeg?

Ik ben enorm trots, natuurlijk! Zeker omdat deze scores zijn gegeven door het team. Dat juist zij op deze manier hun waardering uiten, maakt dat dit me veel doet.

Kun jij uitleggen hoe jij als schoolleider richting geeft aan dit team, en hoe het komt dat dit team zoveel werkgeluk ervaart?

Ooit las ik voor een training over leiderschap het boek “Gung Ho!” van Kenneth Blanchard. Kort gezegd zegt hij dat mensen excelleren als ze weten waarom ze iets doen, als ze vertrouwen in elkaar en als er positieve feedback (of aanmoediging) vanuit het team is. Zelf heb ik dat vertaald naar mijn eigen broncode, waarin woorden als autonomie, ruimte, eenvoud en vertrouwen cruciaal zijn.

Autonomie en ruimte zijn woorden die te maken hebben met vrijheid. Geef jij veel vrijheden?

Absoluut! Ik ga uit van het positieve en ik heb er vertrouwen in dat de goede dingen gedaan worden. Wel stel ik duidelijke kaders. Binnen die kaders is er alle ruimte en draagt iedereen verantwoordelijkheid. Ik noem dat gedeeld leiderschap. De grenzen van die ruimte zijn dus duidelijk. Maar let op, als het niet goed gaat, dan zit ik kort op te bal.

Eenvoud creëert vaak ruimte voor autonomie. Als dingen duidelijk zijn, kunnen mensen zelf beslissen. Hoe bewaak jij die eenvoud?

Uiteindelijk probeer je met elkaar afspraken te maken over waar we staan en waar we heen gaan. Bij ons geldt bijvoorbeeld dat de dingen die we doen, doen we voor de kinderen. Is het niet in het belang van de kinderen? Dan doen we het niet. Met zo’n simpele stelregel kun je veel werkdruk besparen.

Maar ook het pedagogisch klimaat is zoiets. Wij hebben een pedagogisch statement wat als leidraad dient voor alle beslissingen rondom pedagogische uitdagingen in en om de school. Daarin staat bijvoorbeeld: “Niet ingrijpen is altijd erger dan wél ingrijpen”. Met zo’n simpel statement maak je duidelijk dat we niet alleen moeten signaleren en daarover praten, maar gewoon écht situaties bij de kladden pakken. Ik zeg vaak: “Ik kan niet garanderen dat er bij ons op school nooit gepest wordt, wel doe ik de belofte dat we het altijd serieus nemen en situationeel passende actie ondernemen, daar voel ik me verantwoordelijk voor.”

Hoe zie je jouw rol als leider, in een omgeving met veel autonomie en vertrouwen. Ben jij er alleen voor de kaders?

Iedereen is belangrijk en levert waardevol werk, welke taak of functie je ook hebt. Ben je een goede directeur of intern begeleider als je de hele dag achter de computer de lijsten af kan vinken? Of als je daadwerkelijk aanwezig en zichtbaar bent, aandacht geeft en weet wat er op de werkvloer speelt? Ik volg altijd van de zijlijn en ben er wanneer het nodig is.

Uit al je antwoorden klinkt een duidelijke overtuiging. Dan kan het niet anders dan dat je in de praktijk de juistheid van je visie hebt ervaren, klopt dat?

Een tijdje terug had ik een kennismaking met ouders. Veel mensen zijn jaren niet in een basisschool geweest, dus je hoort van alles terug. Eén van de reacties die me sterkte in mijn visie, kwam van een vader die zei: “Wat zijn de leerkrachten hier ontspannen!”. Als je zoiets hoort, weet je dat je op de goede weg zit. Want als de leerkrachten ontspannen zijn, dan kunnen de kinderen ook ontspannen.

Aanvullende downloads

  • Het pedagogisch statement van basisschool Raam
Je gebruikt een verouderde webbrowser

Deze website maakt gebruik van moderne technieken die niet worden ondersteund door jouw webbrowser. Update mijn webbrowser

×